Die Vader wat ons vind

Vadersdag is soms ʼn ingewikkelde dag.

Vir sommige is dit ʼn dag van braai, drukkies en dankbaarheid vir die unieke liefde van ʼn teenwoordige pa.

Vir ander krap dit weer ou wonde oop – herinneringe aan ʼn pa wat afsydig, moeilik, afwesig of selfs gewelddadig was.

Vir baie beklemtoon Vadersdag die pynlike realiteit van vaderloosheid en verdiep dit die gevoel van leemte.  

Ander bevind hulleself weer iewers in die middel: dankbaar vir ʼn goeie pa, maar bewus van sy menslikheid en beperkinge.

Waar jy jou ook al op hierdie spektrum bevind, is die Bybel duidelik oor een troosvolle waarheid: die Vader waarna jou hart verlang, reik nog die heeltyd na jou uit. Sy naam is Abba, Vader – die God wat, deur genade, kinders as sy eie aanneem.

Die wond wat ons dra

“Al sou my vader en my moeder my verlaat, die HERE sal my onder sy sorg neem.” Psalm 27:10 (1983-vertaling)

Sielkundiges verwys dikwels na die “vaderwond” – die diep en dikwels blywende impak van verlating, verwaarlosing, mishandeling of emosionele afstand. Hierdie wond kan manifesteer as onsekerheid, perfeksionisme, woede of selfs die stil oortuiging dat jy net een fout daarvan weg is om onvoorwaardelike liefde en aanvaarding te verloor.

Die Bybel ontken nie hierdie wond nie, maar geen dit ʼn naam. Tog rig dit ons uitkyk verder in ʼn poging om te keer dat ons menslikheid die laaste woord spreek.

“Die HERE sal my onder sy sorg neem.” Voordat enige aardse pa vir jou “ja” of “nee” gesê het, het God se hart reeds vir jou geklop.

Die Vader wat ons vind

“Maar aan almal wat Hom aangeneem het, dié wat in Hom glo, het Hy die reg gegee om kinders van God te word.” Johannes 1:12 (1983-vertaling)

Vergifnis is meer as net kwytskelding – dit is aanneming.

In regtelike terme beteken aanneming dat ʼn persoon amptelik van een gesin na ʼn ander met volle erfgenaamregte oorgedra word. Wat die Evangelie betref, doen God dit nog meer: Hy verseker ons oordrag van dood na lewe en van vreemdelinge na erfgenaam – Hy deel sy Gees met ons sodat ons met oortuiging kan sê: “Abba, Vader” (Romeine 8:15).

Stel jou die hofsaal voor:

Regverdiging – Die Regter slaan die hamer neer: “Onskuldig.”

Aanneming – Dieselfde Regter kom van regtersbank af, vou Sy arms om jou, teken die aannemingsdokumente met die bloed van Sy Seun en sê: “Kom huis toe. Jy dra nou My naam.”

Niks in jou verlede – geen sonde, geen letsel – kan opweeg teen die nuwe naam wat oor jou geskryf is nie: kind van God.

Wat beteken dit om God as Vader te hê?

God is nie ʼn samestelling van al die aardse vaders wat al geken het nie. Hy is die volmaakte Vader:

Vaderlike Behoefte	Hoe God daarin voorsien	Sleutelteks
Behoortheid	Hy ken jou volkome en roep jou by die naam.	Psalm 139:1-4
Sekuriteit	Sy liefde is standvastig; niks kan ons daarvan skei nie.	Romeine 8:38-39
Leiding	Hy dissiplineer en rig tot jou beswil – nie uit woede of ego nie.	Hebreërs 12:5-10
Voorsiening	Hy klee die lelies en voed die voëls – hoeveel te meer sal Hy dit nie vir jou doen nie.	Matteus 6:26-32
Nalatenskap	Jy is mede-erfgenaam met Christus en bestem vir heerlikheid.	Romeine 8:17

Wanneer hierdie werklikheid insink, verander gebed van ʼn godsdienstige vertoning na ʼn intieme gesprek. Lyding, hoewel steeds pynlik, is nooit sinloos nie. Die sending – eens ʼn taak – word nou ʼn gesinsaak: die Vader stuur Sy kinders uit om meer wesies huis toe te bring.

Beoefening van ons aanneming

1. Spreek die pyn aan

 Vertel vir God waar jou aardse vader jou gefaal het, of – as jy selfs ʼn vader is, waar jy glo jy tekort skiet. Treuring is die deur na intimiteit met die Vader.

2. Ontvang sy omhelsing

Preek die Evangelie elke dag vir jouself: “Ek is nie ʼn weeskind nie; ek is deur genade aangeneem.” Memoriseer Romeine 8:15-17 of Galasiërs 4:4-7 en bid hardop.

3. Vergewe jou onvolmaakte vader

Vergifnis beteken nie verskoning nie; dit beteken bevryding. In Christus het jy die krag om skuld te vergewe wat nooit terugbetaal kan word nie.

4. Stuur die seën aan

Of dit nou biologies, geestelik, of deur mentorskap is, leef en weerspieël die Vader se hart. Ons wêreld smag na mans en vroue wat God se standvastige en opofferende liefde toon.

Jesus het belowe: “Ek sal julle nie as weeskinders agterlaat nie; Ek kom weer na julle toe” (Johannes 14:18). Hy het hierdie belofte gestand gedoen – aan die kruis, met die opstanding, en deur die uitstorting van Sy Gees. En tot op hierdie einste Vadersdag bly Hy getrou. Vier daarom die goeie pa’s. Rou oor die verliese. Maar lig jou oë selfs hoër – na die troon van genade waar ʼn Vader met ope arms wag en fluister: “Jy is my beloofde kind; met jou is ek weltevrede.”

In daardie omhelsing word die wond genees, begin die pyn verdwyn, en styg lofprysing uit op die plek waar daar eens net eensaamheid geheers het. Gelukkige Vadersdag—aan elke aardse vader wat sy onvolmaakte beste gee en vir elke seun of dogter wat steeds soek na die volmaakte Vader na wie jou hart nog altyd begeer het.

---

Ondersteun ons huidige Bybelvertalingsprojekte

Lees die Bybel gratis in 11 Suid-Afrikaanse tale

Koop bekostigbare Bybels in jou taal aanlyn